Den gamle - og so den nye tid

 Dei av oss som har levd ei stund, og som har gått i ein god skule der me lærte både Noregssoga og songar og salmar, me veit at dette ikkje er første, men andre linja i Per Sivle sitt dikt om Tord Foleson. Fyrste linja lyder slik: "Dei stod på Stiklestad fylka til strid.." og det skulle passa ekstra godt til mine olsoktankar. Og når eg ikkje kunne vera på Stiklestad så kunne eg vel ikkje vore ein betre plass enn i gamle Moster kyrkje på olsokmesse.

Rett utanfor ligg Olavssteinen der Olav den Heilage forkynte kristenretten for 1001 år sidan, og alt, både ute og inne ber bod om alt som har skjedd desse tusen åra. Inne har folk benka seg i hundrar av år, også mange av mine, og
ute er den store og gamle gravplassen der fleire generasjonar fann sin siste kvilestad. Tipptippoldemor Ellen Bergitha som eg er oppteken av i desse dagar var ikkje så gammal då ho døydde, men likevel hadde ho opplevd å sta ved grava til åtte - 8 - av sine elleve born. Året etter at Ellen Birgitha døydde, kom mor hennar, Berta Malene, frå Kopervik for å sjå om dei morlause barnebarna i Foldrøyhamn. Mens ho var der, ble ho sjuk og døydde, så også ho ligg gravlagd her på Moster. 

Eg er oppteken av alle århundra som har gått, både i kyrkja og i slekta når eg stig inn i det dunkle kyrkjerommet for å bli med på olsokmessa. Her slår det meg det fantastiske at kyrkja fyllest av levande menneske som eg hugsar frå ulike epokar av livet mitt. Mange er etterkommarar etter den første formora som kom hit for 200 år sidan. Her ser eg søskenbarn, samt tremenningar og firmenningar og anna slekt. Her er gamle klassekameratar og naboar, gamle og nye prestar og organistar. I ettertid blei det sagt at det var 80 sitjeplassar, men 142 frammøtte! Då er det nok medrekna ca 39 (!) nonner som kom syngjande inn.  

Og her er vi framme ved notida, eller i alle fall ved den tida som har gått etter at eg flytta frå Bømlo. Ein av dei første filmane eg såg var Sound of Music med Julie Andrews i hovudrolla som den syngjande nonna. Og no er dei her igjen; alle dei syngjande nonnene! Me fekk berre ein liten forsmak på musikalen som skal framførast i Moster Amfi om ei lita veke. Eg gler meg og tenkjer på andre Sound of Music-framføringar eg har fått opplevd. 
Rundt 1990 var heile familien Aasland på ferie i London og då fekk me med oss ei oppsetjing som var laga i eit av teatra der til ære for dronningmora (Elisabeth) på hennar bursdag. Me fekk ikkje komma på bursdagen akkurat, men nokså nær. Stas1

Tjue år seinare var me på veg til Oberammergau saman med ein flokk frå Asker menighet. Undervegs gjorde me ein stopp i Salzburg der me fekk sjå og gå opp mot "slottet" til familien von Knapp heldt til, og der mykje av handlinga foregår. Fekk med meg ein kjøleskapsmagnet derifrå, men den er tredimensjonal og ikkje så lett å få eit godt bilete av.  

Så kom meldinga på epost:

Til slutt må den ærast som ærast bør: Ein høgst levande fetter (eller var det kona? tok dei beste bileta , mens det var Per Sivle som i 1901 kom med diktet om Tor Foleson. Diktet sluttar slik:

 

"Og det er det stora

og det er det glupa

 at Merkjet det stend 

om mannen han stupa."